Saat sabahın beşi ve ben yatmak istiyorum.Aslında istiyordum.Bilgisayarı kapattım , masamın üstündeki sigara paketini -babam içtiğimi bildiği halde , sanki rüyasında beni içiyormuş bilsin havası versin diye- saklamak üzere odamın kapısını açıp mutfağa gidiyordum ki yolda bugünün doğum günüm olduğu aklıma geldi.Bir şeyler yazma düşüncesi de kapı tokmağını kavradığımda doğdu.İlham perileri , kedileri ve köpekleri kaçmadan yani.Bu gün tam 20 ye girdim.Ama anlımda yazmadı.Yalan bir sayı.Metafizik bir kuram.Geometrik bir şekilden farksız benim için.Ben öyle doğum günleri üzerine yazılan tonlarca kompozisyonun içeriğine değmeden geçicem bu konuyu.Benim merakım kutlamalar.Yani bunu kutlamak bana hep saçma gelir.Tebrik edilecek bir yanı yok.Tama belki binlerce spermi düz kalkışta geçtim.Evet bu büyük bir başarı olabilir.Ama bu bence tek bir kutlamayı hakkediyor.Yaş bir.Alkış.Tebrik.Yeter.Her sene bunun için pasta yemek komik.Eminim dışardan çok komik gözüküyoruz , mesela hayvanlar için , kesin deli olduğumuzu düşünüyorlardır.Ev hayvanları falan.Bizimle yaşayan hayvanlar.Her yıl belirli bir dönemde bunu kutladığımızı farkına varıyorlarsa kesin kopuyorlardır.Bir de doğmak doğan kişi için ne kadar önemliyse doğuran kişiler için de öyle değil mi?Doğum yaptığı günden bir yıl sonrasını annelerimiz niye doğurduğum gün diye kutlamıyor.En azından hayatta kalmalarını falan kutlasalar belki mantıklı bir açıklaması olurdu.Doğum günlerimi kutlama işini içten bırakalı çok oldu.Ritüelden kopmamak için o günleri takvimde kırmızıyla boyuyorum.Ve evet.Doğmayı başaran herkesi kutluyorum.Buralara gelmek için çok çaba harcadık.Kutlanmayı hakkediyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder